"Czerwona gorączka" - Andrzej Pilipiuk

Być jak Andrzej Pilipuk. To chyba marzenie niejednego mniej lub bardziej doświadczonego pisarza. Nie da się ukryć, że jest jednym z najbardziej płodnych, literacko, autorów ostatnich lat. Tworzy dużo, często i do tego robi to bardzo udanie, dzięki czemu przybywa fanów jego prozy. Przyglądając się jego twórczości trudno oprzeć się wrażeniu, że prowadzi on swojego rodzaju podwójne życie literackie, co świadczyć może jedynie o jego ogromnym potencjale. Z jednej strony prace lekkie, łatwe i proste – Jakub Wędrowycz czy Norweski Dziennik, z drugiej strony książki nieco poważniejsze i dojrzalsze – trylogia o siostrach Kruszewskich, antologia 2586 kroków czy Operacja „Dzień Wskrzeszenia”. Obie strony są różne, ale równie ciekawe i doskonale napisane. W przypadku Czerwonej gorączki mamy do czynienia z tą drugą, nieco poważniejszą stroną Pilipiuka – produkt wolny od Jakuba Wędrowycza.

Zapatrując się w Czerwoną gorączkę mamy do wyboru wydanie w miękkiej lub twardej oprawie. Recenzowany egzemplarz ma okładkę twardą nietypowego formatu. Zdobi ją intrygujący obrazek przedstawiający połyskującą postać przemierzającą jakieś stare miasto podczas zamieci. Krew z okładki „leje” się na karty książki, które są na swoich obrzeżach zabarwione na czerwono. Zabieg ten jest bardzo pomysłowy, za co Fabryce Słów należy się plus. Ładny, beżowy papier, z którego zrobiono karty tego wydawnictwa jest zszyty, więc nie ma obaw o to, że książka po przeczytaniu się rozpadnie. Tytuł zbiorku oraz każdego opowiadania zapisany jest przy użyciu liter polskiego i rosyjskiego alfabetu. Poziom edytorski stoi na najwyższym poziomie, za co wydawnictwo otrzymuje kolejnego plusa.

Czerwona gorączka to zbiór jedenastu opowiadań, który w pewnym stopniu wydaje się kontynuacją 2586 kroków. Znajdziemy tu znanego z poprzedniej antologii doktora Pawła Skórzewskiego oraz mnogość i różnorodność gatunków literackich. Dzięki Pilipiukowi mamy możliwość przenieść się do zamrożonego Petersburga, spotkać Feliksa Dzierżyńskiego, Marszałka Piłsudskiego, przelecieć się sterowcem, wyżyć się na wspomnieniach o nauczycielce-kosie, poznać dziennikarskie hieny czy spotkać kosmitów w Warszawie. Mamy tu i zabawy z historią, także z tą alternatywną, polityką, klasycznym fantasy, zawiłościami ludzkiego życia i ich uczuciami.

Tytułowe opowiadanie Czerwona gorączka przenosi nas w czasy Rewolucji Październikowej do skutego lodem Petersburga. Spotkamy w nim jednego z ciekawszych, poza Jakubem Wędrowyczem, pilipiukowego bohatera – Pawła Skórzewskiego. Tym razem doktor nie będzie leczył trądu, a pracując na polecenie krwawego Feliksa Dzierżyńskiego będzie miał wyjaśnić pobudki kierujące mordercą bolszewików. Jak w każdym opowiadaniu Pilipiuka traktującym o przeszłości, o historii czuć jego archeologiczne wykształcenie. Miasto z początków ubiegłego wieku jest żywe, namacalne, barwne i przerażające. Niestety jest to właściwie jedyny plus tego opowiadania, którego fabuła nie elektryzuje. Poprzednimi dziełami traktującymi o Skórzewskim autor zawiesił sobie bardzo wysoko poprzeczkę, do której tym razem nie doskoczył. Opowiadanie bynajmniej nie jest złe, ale czegoś mu brakuje. Niemniej wprowadzi nas w świat Pilipiuka.

Wydawnictwo: Fabryka Słów
Data wydania: 27 kwietnia 2007
ISBN: 978-83-60505-30-4
Oprawa: miękka/twarda
Format: 125 x 195
Cena: 29,99/39,99
seria: Bestsellery polskiej fantastyki